Over relaties

Als paar heb je vaak een min of meer vast patroon hoe ruzies, verwijten of juist afstand/ langs elkaar heen leven verloopt. Er is bijvoorbeeld een rolverdeling van beschuldiger-terugtrekker. Hoe harder je dingen aankaart, hoe meer de ander er eigenlijk al niet is. Of dat nu letterlijk gebeurt of meer op emotioneel vlak. Vaak leer je dan om strategieën te ontwikkelen om de ander toch je wens te laten vervullen, en zeg je heel indirect wat er nodig is voor jou.

Een andere rolverdeling is van beschuldigen-tegenbeschuldiging. Je wilt graag begrip voor hoe het voor je is, je wilt graag iets veranderen, en de anderen laat verbaal of non-verbaal merken dat hij/zij juist last heeft van iets van jou.

Een derde rolverdeling die vaak voorkomt, is dat je elkaar zoveel mogelijk met rust laat en vermijdt om het elkaar lastig te maken. Dat kan ogenschijnlijk in harmonie gaan.

Wij voelen als mens precies aan, als de ander niet reageert op wat we eigenlijk nodig hebben. Vaak kun je dat niet onder woorden brengen maar weet je het wel. Er is steeds meer over bekend dat de behoefte aan veiligheid, ook wel hechting, voor volwassenen een levensvoorwaarde is, en dat je daar nooit klaarmee bent. In het verleden werd gedacht dat alleen kinderen gevormd worden door de kwaliteit van de veilige hechtingsrelatie met hun ouders. Inmiddels weten we dat je als volwassene op zoek blijft naar je gezien weten, bij iemand welkom zijn, je veilig voelen. Als dat er niet is, belemmert dat je ontwikkeling als volwassene. Je kunt er psychische klachten door ontwikkelen en je kunt er last van hebben in je activiteiten buitenhuis. Niet alleen als je in diepe crisis bent, ook als er ogenschijnlijk niet zoveel speelt, omdat jullie daar je eigen oplossingen voor zoeken. Vaak grijp je bij het toepassen van eigen oplossingen terug op patronen die je uit zelfbescherming vroeger al hebt aangeleerd. Bijvoorbeeld: heel hard gaan werken, vrienden of hobbys met anderen ontwikkelen, weinig leren verwachten, vooral samen over de kinderen praten en niet over jezelf, steeds weer positieve intenties hebben, waarbij je vergeet te voelen hoe het voor je is. Wellicht heb je door dat je een soort spel met elkaar speelt, met vaste passen, maar weet je niet hoe dat te wijzigen.

Basaal speelt de vraag voor ons in liefdesrelaties:

Ben je er voor me, als ik je nodig heb?

Onze reacties, als we hier niet zeker van zijn, zijn erop gericht de ander erbij te halen. Ook al doen we dat soms zeer onhandig en zelfs beschadigend. Ook als je meer de zwijger bent of ruzies ontloopt, doe je dat vaak om erger te voorkomen. En deze reacties verklaren dan ook dat je zo heftig kunt reageren op ogenschijnlijk kleine dingen, waar je ook zelf verbaasd over kunt staan.

Het is voor jezelf en voor je relatie belangrijk om wanneer je er niet zelf uitkomt, hulp te zoeken. Meer informatie en tips om zelf aan de slag te gaan, kun je vinden in het boek: Houd me vast, van Sue Johnsson de grondlegger van Emotionally Focussed Therapy (EFT).